Toespraak voorzitter SSNV Erik Tuijp tijdens herdenking
Toespraak Erik Tuijp - Voorzitter Stichting Slachtoffers Nieuwjaarsbrand Volendam
Geachte aanwezigen,
We staan hier op een gedenkwaardige plaats. 10 jaar geleden voltrok zich hier een ramp van grote omvang. Een ramp die blijvend voelbaar is binnen onze gemeenschap. Dit is een plaats die met name voor de getroffenen, hun families en de nabestaanden veel emoties oproept en daarom soms ook wordt gemeden. Dat is begrijpelijk en wordt alom gerespecteerd. Iedereen zal deze dag op zijn of haar manier herdenken. Bij herdenken kijken we in de eerste plaats terug naar wat er is gebeurd. Maar we kijken ook naar de huidige situatie en we staan stil bij de toekomst.
Namens de SSNV sta ik allereerst stil bij de jongeren die ons zijn komen te ontvallen.
Veertien jongeren in de bloei van hun leven zijn overleden. Uit respect noem ik hun namen:
Liesbeth Buys
Christin Grossmann
Edward Jonk
Anja Kok
Klaas Koning
Nico Kwakman
Dennis Runderkamp
Eric Schokker
Sharon Sombroek
Ruud Steur
Lennart Veerman
Nico Veerman
Peter Veerman
Yvonne Veerman
Zij blijven voor altijd in onze harten gesloten.
Ook sta ik stil bij hen die in wanhoop zijn achtergebleven, de ouders, grootouders, broers en zussen, vrienden en vriendinnen. Zij moeten verder zonder hun geliefde. Een ondraaglijke opgave. Verder sta ik stil bij de gewonde getroffenen. De SSNV registreerde meer dan 360 gewonde getroffenen. Velen van hen liepen zeer ernstige brandwonden op, vaak gecombineerd met complex ander letsel.
Artsen in de verschillende ziekhuizen hebben wonderen verricht, maar bovenal hadden en hebben de jongeren zelf de kracht om ervoor te gaan. “Er voor gaan”, dat hebben we binnen ons dorp steeds mogen ervaren. Bijzonder is dat de jongeren de afgelopen maand in vele tv uitzendingen dat ook aan Nederland toonden. Zij toonden op tal van wijzen hun innerlijke kracht. Het is ze overkomen, maar ze moeten verder en dat krachtige verhaal tonen zij. Hopelijk stimuleert hun verhaal en de kracht ook anderen.
Toch stonden deze jongeren ook stil bij hun eigen zwakke momenten en hoe ze daar dan mee omgingen. Voor de buitenstaander kan het wel eens rationeel overkomen hoe deze jongeren spreken over wat ze hebben meegemaakt. Maar als je zag hoe Marga, Lou en Tom hun overleden vrienden bovenop de Kilimanjaro herdachten, kon je zien en horen wat hen ten diepste beweegt, welk leed ook hen is overkomen en wat zij hun verdere leven moeten meedragen.
Hoe staan de getroffenen er nu voor na 10 jaar? Velen hebben een plaats in de maatschappij kunnen vinden. Hebben hun studie kunnen afronden en werk kunnen vinden. Hebben een partner en soms ook één of meerdere kinderen. Het leven gaat door, hoe hard dit soms ook kan zijn. Zijn we er dan nu? Nee, voor velen zullen nog complexe operaties volgen. Ook psychische tegenslagen zullen ontstaan. Brandwondenletsel is nooit uitbehandeld. De afgelopen jaren is veel geïnvesteerd in nader onderzoek. Daar hebben onze getroffenen een actieve bijdrage aan geleverd en zijn er vele succesvolle behandelingen geweest. Van onze kant hopen wij dat de behandelingen in de toekomst ook succesvol blijven verlopen en dat er geen financiële blokkades zullen ontstaan.
Er is de afgelopen 10 jaar na de ramp veel gebeurd. Veel zaken waren positief. Uiteraard waren er ook negatieve zaken. De SSNV kijkt positief terug op hetgeen tot stand is gekomen in de afgelopen 10 jaar. Vele vrijwilligers cijferden zichzelf weg en hebben zich ingezet voor een positieve toekomst voor iedereen die leed onder de Nieuwjaarsramp. Een zeer bijzondere ervaring om mee te maken. Ik spreek de hoop uit dat de kracht die de getroffen jongeren tonen, ze zal helpen moeilijke tijden in de toekomst te overwinnen. Steun vanuit hun omgeving zal daarbij nodig blijven.
Ik dank u voor uw aandacht.
Erik Tuijp
voorzitter SSNV
